aiPortraitHoe label je door AI gegenereerde afbeeldingen van personen volgens de AI Act: gids 2026
Team van aiPortraitGeschreven met AI-ondersteuning17 min. leestijdKort samengevat
- Sinds 2 augustus 2026 is artikel 50 van Verordening (EU) 2024/1689, de AI Act, van toepassing: synthetische content moet machineleesbaar detecteerbaar zijn en, wanneer het om een deepfake gaat, moet dat zichtbaar worden gemeld (Europese Commissie, FAQ over artikel 50).
- De Digital Omnibus —Verordening (EU) 2026/1744, in werking getreden op 27 juli 2026— heeft de termijnen voor hoog risico uitgesteld, maar raakte artikel 50 niet: de transparantiedatum blijft die van augustus (Future of Privacy Forum, 2026).
- Een fotorealistisch portret van een persoon —ook als die persoon niet bestaat— valt onder de definitie van deepfake. Een cartoonavatar of een duidelijk gestileerde illustratie niet.
- Het zijn twee verschillende verplichtingen: de aanbieder van het model markeert de output machineleesbaar (artikel 50.2); wie de afbeelding publiceert, labelt ze zichtbaar (artikel 50.4). Het tweede neemt niemand voor je over.
- Niet-naleving van artikel 50 valt in de categorie van maximaal 15 miljoen euro of 3 % van de wereldwijde omzet, het hoogste bedrag telt (artikel 99.4 van de AI Act).
Als je team al een jaar met AI gegenereerde afbeeldingen publiceert op de website, in de catalogus en in campagnes, is er op 2 augustus 2026 iets veranderd dat je dagelijkse werk raakt: die afbeeldingen zijn niet langer alleen een creatieve keuze, ze zijn gereguleerde content. En het deel dat bij jou ligt —het zichtbare label op de pagina— wordt niet opgelost door de tool waarmee je genereert. Bij AIsToHire ontwikkelen we aiPortrait, een app voor het genereren van fotorealistische portretten met AI, dus we krijgen deze vraag elke week. Deze gids beantwoordt hem met de tekst van de verordening, de richtsnoeren van de Commissie van juli 2026 en de praktijkcode bij de hand.

Wat verplicht artikel 50 precies sinds 2 augustus 2026?
Artikel 50 van de AI Act legt twee dingen op over met AI gegenereerde content: dat de machine het kan detecteren en dat de mens het te weten kan komen. De eerste verplichting ligt bij wie het generatieve systeem op de markt brengt, die de output moet markeren "in een machineleesbaar formaat" en "detecteerbaar als kunstmatig gegenereerd of gemanipuleerd" moet maken (artikel 50.2). De tweede ligt bij wie het systeem inzet en het resultaat publiceert: als het een deepfake is, moet hij dat bekendmaken (artikel 50.4). Het is van toepassing sinds 2 augustus 2026, volgens de officiële FAQ van de Europese Commissie over artikel 50.
Er is één enkele tijdelijke nuance die je niet moet verwarren met een algemeen uitstel: systemen die al vóór 2 augustus 2026 op de markt waren, hebben tot 2 december 2026 de tijd om de machineleesbare markering van artikel 50.2 in te voeren. Dat venster geldt alleen voor die technische verplichting en alleen voor die systemen. Het zichtbare label van artikel 50.4, dat jij aanbrengt bij het publiceren, kent geen overgangsperiode.
En eerdere content wordt niet met terugwerkende kracht gelabeld: wat vóór 2 augustus 2026 is gegenereerd, verplicht niet tot retroactief herlabelen, volgens dezelfde FAQ van de Commissie. Wat je daarna genereert en publiceert wel.
De Digital Omnibus was in de zomer van 2026 een enorme bron van verwarring. Hij schoof een groot deel van het regime voor hoogrisicosystemen door naar 2027 en 2028, en veel mensen leidden daaruit af dat "de AI Act is uitgesteld". Artikel 50 is niet uitgesteld. De analyse van Jones Walker over het Omnibus-akkoord vat het ondubbelzinnig samen: 2 augustus bleef ertoe doen.
Welke afbeeldingen moet je labelen en welke niet?
De grens is niet "of een AI het gemaakt heeft", maar of het echt lijkt. Artikel 3.60 definieert de deepfake (deep fake) als beeld-, audio- of videocontent die met AI is gegenereerd of gemanipuleerd "en die lijkt op bestaande personen, voorwerpen, plaatsen, entiteiten of gebeurtenissen en een persoon ten onrechte kan doen geloven dat ze authentiek of waarheidsgetrouw zijn" (tekst van artikel 50 en definities). Een portret dat op een foto lijkt valt eronder; een cartoonavatar niet.
Het punt dat marketingteams het meest verrast: dat de persoon op het portret niet bestaat, ontslaat je niet van de verplichting. De richtsnoeren van de Commissie van juli 2026 hanteren een plausibiliteitscriterium —of het zou kunnen bestaan of hebben bestaan—, zodat een realistische weergave van een fictieve maar natuurlijk ogende persoon nog steeds een deepfake is, terwijl een sfinx die over de Eiffeltoren vliegt of een draak die een auto bestuurt erbuiten valt omdat ze de natuur tegenspreken. De analyse van learnframe over synthetische presentatoren werkt dit punt uit met de voorbeelden uit de richtsnoeren.
| Wat je publiceert | Zichtbaar label bij publicatie? | Waarom |
|---|---|---|
| Fotorealistisch portret van een verzonnen persoon (model, getuigenis, gezicht van het team) | Ja | Realistisch en plausibel uiterlijk: valt onder de definitie van art. 3.60 |
| Catalogusfoto met een door AI gegenereerd menselijk model | Ja | Zelfde geval: lijkt op een authentieke foto |
| Echt gezicht dat met AI is bewerkt of vervangen | Ja | Manipulatie van een bestaande persoon |
| Cartoonavatar, platte illustratie, gestileerde 3D-mascotte | Nee | Is duidelijk synthetisch en doet niet geloven dat het authentiek is |
| Gekarikaturiseerde versie van een echte persoon | Nee (als deepfake) | De richtsnoeren sluiten haar uit omdat ze niet realistisch is |
| Door AI gegenereerde achtergrond of lucht achter een echt product | Hangt van de context af | Als er geen personen in voorkomen en ze niet misleidt over de authenticiteit, normaal gezien niet |
| Standaardretouche: niveaus, bijsnijden, stof verwijderen | Nee | Art. 50.2 sluit ondersteunende standaardbewerkingsfuncties uit die de gegevens niet wezenlijk wijzigen |

Een waarschuwing over de grens van de "achtergrond": de richtsnoeren behandelen decorelementen en personages afzonderlijk. Het voorbeeld dat ze gebruiken is duidelijk: een door AI gegenereerde achtergrond in een film vraagt geen bekendmaking, een door AI gegenereerde acteur wel. Vertaald naar een catalogus: de virtuele studio achter het product is één ding, de persoon die het product vasthoudt is iets anders.
Aanbieder van het model of wie publiceert: van wie is welke verplichting?
Het zijn twee verschillende rollen met twee verplichtingen die elkaar niet vervangen. De aanbieder van het generatieve systeem moet de technische markering inbouwen —ondertekende metadata en een onmerkbaar watermerk— zodat de content detecteerbaar is. Wie inzet en publiceert moet het label aanbrengen dat een persoon zonder hulpmiddelen kan zien. De praktijkcode zegt het expliciet: wie publiceert, kan niet uitsluitend vertrouwen op de machineleesbare markering van de aanbieder.
De Praktijkcode voor transparantie van door AI gegenereerde content werd gepubliceerd op 10 juni 2026, de Commissie en de AI-Raad verklaarden hem adequaat op 8 en 9 juli 2026 en eind juli 2026 hadden ongeveer 190 organisaties hem ondertekend. Hij is vrijwillig, maar ondertekenen helpt om naleving van artikel 50, leden 2, 4 en 5 aan te tonen. De definitieve richtsnoeren van de Commissie over de reikwijdte van artikel 50 werden afgerond op 20 juli 2026, na een ontwerp dat op 8 mei 2026 was gepubliceerd (Reed Smith, juli 2026).
| Wie | Verplichting | Grondslag | Hoe het in de praktijk wordt nageleefd |
|---|---|---|---|
| Aanbieder van het model of de generatiedienst | Machineleesbare en detecteerbare markering | Art. 50.2 | Meerlaagse aanpak: cryptografisch ondertekende metadata met tijdstempel + onmerkbaar watermerk in de pixel dat het wissen van metadata overleeft |
| Aanbieder | Detectietool beschikbaar | Praktijkcode | Openbare specificatie, downloadbare software of API; gratis, met beperkte uitzonderingen voor kleine aanbieders, en altijd gratis voor toezichthouders, media, factcheckers en onderzoekers |
| Aanbieder | Interoperabiliteit van de detectie van watermerken | Toezegging uit de code | Toegezegde datum: 2 februari 2027 |
| Wie publiceert (deployer) | Zichtbare bekendmaking van deepfakes | Art. 50.4 | Waarneembaar label, uiterlijk bij de eerste blootstelling, zonder technische hulpmiddelen |
| Wie publiceert | Bekendmaking van door AI gegenereerde tekst over zaken van openbaar belang | Art. 50.4 | Behalve bij menselijke beoordeling of redactionele controle met aanvaarde verantwoordelijkheid |
Bron van de technische maatregelen en de termijnen van de code: analyse van DLA Piper over de praktijkcode, juli 2026.

Er is een operationeel gevolg dat vaak over het hoofd wordt gezien: je pipeline vernietigt de markering. Als je de afbeelding door een bijsnijding, een hercompressie naar WebP, een formaatwijziging voor het CDN of een editor laat gaan die het bestand herschrijft, gaan de ondertekende metadata verloren. Daarvoor bestaat de tweede laag, het watermerk in de pixel. Maar als je publicatieflow de metadata behoudt, is dat beter: het is de laag die een verificatietool als eerste leest. Controleer wat je CMS en je CDN met de metadata van afbeeldingen doen voordat je naleving als vanzelfsprekend beschouwt.
Hoe geef je het aan op een website, een productpagina of een advertentie?
De praktische regel is er één: het label moet zichtbaar zijn zonder dat je ernaar hoeft te zoeken en uiterlijk bij de eerste blootstelling aan de content. De praktijkcode stelt het icoon met het acroniem "AI" voor als centraal visueel element —de Commissie publiceerde hiervoor een set iconen— en staat toe om optioneel een omschrijving als "gegenereerd" of "aangepast" toe te voegen. De aanbevolen plaats: de bovenhoek van de afbeelding of naast de kop.

Hoe dat zich vertaalt naar de drie plekken waar je publiceert:
Op een webpagina. Icoon over de hoek van de afbeelding, met voldoende contrast op de foto. Als de afbeelding een schermvullende hero is, staat het icoon binnen het beeld, niet in de footer. Voeg de vermelding ook toe in de alt of in een zichtbaar bijschrift: het helpt schermlezers en is de natuurlijke plek voor de lange zin ("afbeelding gegenereerd met kunstmatige intelligentie"). De code eist naleving van de Europese toegankelijkheidsnormen: hoog contrast, compatibiliteit met schermlezers en audiobeschrijvingen waar van toepassing.
Op een productpagina. Het kritieke punt is hier de lijst, niet de productpagina. Als het miniatuur al in het categorieraster te zien is, moet de melding met het miniatuur meereizen: de eerste blootstelling vindt plaats in de lijst, niet wanneer het product wordt geopend. Twee werkende implementaties: het icoon inbranden in het geserveerde bestand (overleeft elke scraping, marketplace of vergelijker) of het via CSS over de afbeeldingscontainer tekenen in alle templates waar die voorkomt. De eerste is robuuster; de tweede is makkelijker terug te draaien als de regelgeving verandert.
In een advertentie. Dit is het meest delicate geval, omdat het formaat kort is, per platform wordt bijgesneden en door een ad server gaat die opnieuw encodeert. Zet het icoon in de creatie zelf, binnen het veilige gebied van elke beeldverhouding, en herhaal het als de video lang is of live: de code vraagt om herhaling "met tussenpozen" bij lange video en een gesproken melding aan het begin bij audio. Laat de melding niet over aan de copy van de advertentie, die wordt afgekapt.
In een marketplace of een kanaal van derden. Vul het veld voor AI-bekendmaking in als het platform dat heeft —YouTube, TikTok, Meta en LinkedIn hebben het al een tijdje— en bewaar daarnaast je eigen icoon in de creatie. Het veld van het platform voldoet aan hun beleid; het icoon voldoet aan jouw verplichting uit artikel 50.
Een opmerking over de tone of voice: de code verplicht je niet om een lange juridische disclaimer te schrijven. Het icoon en hooguit twee woorden. De teams die het hebben geprobeerd op te lossen met een alinea kleine lettertjes onderaan, hebben iets gekregen dat bij de eerste blootstelling niet te zien is, en dat is precies wat de regelgeving wil vermijden.
Wat kost het om niet te labelen?
Niet-naleving van artikel 50 valt in de middelste categorie van het sanctieregime: maximaal 15 miljoen euro of 3 % van de totale wereldwijde omzet van het voorgaande boekjaar, het hoogste bedrag telt. Zo bepaalt het artikel 99.4 van de AI Act, dat uitdrukkelijk de "transparantieverplichtingen voor aanbieders en gebruiksverantwoordelijken overeenkomstig artikel 50" noemt. De categorie van 7 % is gereserveerd voor verboden praktijken, niet voor een labelfout.
| Categorie | Maximumbedrag | Waarop het van toepassing is |
|---|---|---|
| Verboden praktijken (art. 5) | 35 mln € of 7 % van de wereldwijde omzet | Manipulatie, sociale scoring, verboden biometrie |
| Transparantie van art. 50 | 15 mln € of 3 % | Markering van synthetische content en labeling van deepfakes |
| Onjuiste informatie aan de autoriteiten | 7,5 mln € of 1 % | Onjuiste of onvolledige gegevens bij verzoeken |
In Spanje is de markttoezichtautoriteit de AESIA. Het nationale sanctieregime zat in het Ontwerp van organieke wet voor het goede gebruik en het bestuur van kunstmatige intelligentie, dat op 26 mei 2026 door de Ministerraad werd goedgekeurd en naar de Cortes werd gestuurd, waar het op 6 oktober 2026 verviel door de ontbinding ervan, zonder te zijn aangenomen (analyse van het wetsontwerp, 2026). De Europese labelverplichting is sinds augustus rechtstreeks van toepassing; wat nog openstaat is de nationale sanctionering. Plannen op de hypothese dat "ze in Spanje nog niet beboeten" is een gok met een korte houdbaarheidsdatum.
En er is een kost die niet in het staatsblad staat. Het rapport van Cint, gepubliceerd op 20 oktober 2026 vond dat 74 % van de Amerikaanse consumenten vindt dat merken het gebruik van AI in reclame zouden moeten bekendmaken. De studie The AI Ad Gap van IAB, 2026 meet bovendien een perceptiekloof die groter is geworden: 82 % van de reclamemanagers gelooft dat Generatie Z en millennials met AI gegenereerde advertenties positief bekijken, terwijl slechts 45 % van die consumenten dat zo ziet —een verschil van 37 punten, tegenover 32 in 2024.
De uitzonderingen bestaan, maar ze zijn smaller dan ze lijken
Er zijn drie uitwegen in artikel 50 en geen van de drie is bruikbaar voor een gewone catalogus of commerciële campagne. De meest geciteerde —die voor werken die "kennelijk artistiek, creatief, satirisch of fictief" zijn— neemt de bekendmaking niet weg: ze verlicht haar tot een bekendmaking "op een passende manier die de weergave of het genot van het werk niet belemmert", bijvoorbeeld in de aftiteling. En de richtsnoeren van de Commissie vragen haar strikt te interpreteren.
De drie, één voor één:
- Ondersteunende standaardbewerkingsfunctie (art. 50.2). Valt buiten het systeem dat de invoergegevens niet wezenlijk wijzigt: kleurcorrectie, ruisverwijdering, bijsnijden. Dekt niet het genereren van een persoon vanaf nul of het vervangen van een gezicht.
- Kennelijk artistiek, creatief, satirisch of fictief werk (art. 50.4). Verzachte bekendmaking, niet afwezig, en in de aftiteling of de tentoonstellingsnota. Volgens de analyse van Reed Smith over de definitieve richtsnoeren komen bij reclame alleen "specifieke situaties" in aanmerking als kennelijk creatief. Een advertentie is geen fictie omdat er een storyboard achter zit.
- Menselijke beoordeling of redactionele controle (art. 50.4). Deze uitzondering geldt alleen voor tekst over zaken van openbaar belang, en vereist dat een natuurlijke of rechtspersoon de redactionele verantwoordelijkheid aanvaardt. Ze strekt zich niet uit tot afbeeldingen: een portret nakijken voordat je het publiceert, ontslaat je niet van het label.
Checklist: wat er deze week gedaan moet zijn
Als je synthetische afbeeldingen in de EU publiceert, zijn deze zeven punten het operationele minimum. Geen enkel vraagt een lang project; wat het langst duurt is de inventarisatie.
- Inventariseer welke gepubliceerde afbeeldingen synthetisch zijn en welke personen met een fotografisch uiterlijk bevatten. Die krijgen een label.
- Kies één enkel signaal —het "AI"-icoon van de Commissie— en leg het vast in het merkhandboek, met minimumgrootte, positie en een versie voor lichte en donkere achtergrond.
- Zet het label in de template, niet in de handmatige workflow: alles wat ervan afhangt dat iemand eraan denkt, faalt bij de derde lancering.
- Controleer de categorielijst, de carrousel en de open graph: de eerste blootstelling vindt plaats waar het miniatuur te zien is.
- Controleer wat je pipeline met de metadata doet bij bijsnijden, hercomprimeren of serveren via een CDN.
- Vraag je generatieleverancier of hij de praktijkcode heeft ondertekend en welke markering hij toepast; bewaar het antwoord schriftelijk.
- Registreer de herkomst van elke afbeelding —prompt, datum, tool, verantwoordelijke die haar heeft goedgekeurd— in een spreadsheet of in het DAM. Het is je bewijs als iemand ernaar vraagt.
Veelgestelde vragen
Moet ik een AI-foto van een persoon die niet bestaat labelen?
Ja, als ze fotorealistisch is. Dat er geen echte persoon achter zit, is niet het relevante punt: de definitie van artikel 3.60 van de AI Act wordt geactiveerd wanneer de content lijkt op iets dat bestaat of aannemelijk zou kunnen bestaan en kan doen geloven dat ze authentiek is. Een portret met het uiterlijk van een foto van een verzonnen persoon voldoet volgens de richtsnoeren van de Commissie van juli 2026 aan dat criterium.
En als mijn afbeelding een cartoonavatar is?
Je hoeft haar niet als deepfake te labelen. Een cartoonavatar, een platte illustratie of een duidelijk geanimeerd personage doen niet geloven dat de afbeelding een authentieke foto is, en de richtsnoeren sluiten ze uitdrukkelijk uit. Aan de kant van de aanbieder blijft er machineleesbare markering, maar het zichtbare label op je website is voor die content niet verplicht.
Volstaat het dat de tool het watermerk aanbrengt?
Nee. Het zijn twee onafhankelijke verplichtingen: de machineleesbare markering is aan de aanbieder (art. 50.2) en de zichtbare bekendmaking aan wie publiceert (art. 50.4). De praktijkcode zegt expliciet dat wie het systeem inzet niet alleen op het watermerk van de aanbieder kan vertrouwen.
Moet ik de afbeeldingen die ik vóór augustus 2026 publiceerde herlabelen?
Nee. De FAQ van de Commissie verduidelijkt dat content die vóór 2 augustus 2026 is gegenereerd geen retroactief labelen vereist. Dat gezegd hebbende: als je die afbeelding in een nieuwe campagne hergebruikt, is de verstandige beslissing om haar toch te labelen: de consistentie van het signaal is meer waard dan de besparing.
Had de Digital Omnibus dit allemaal niet uitgesteld?
Nee. Verordening (EU) 2026/1744, in werking getreden op 27 juli 2026, schoof een groot deel van het hoogrisicoregime door naar 2027 en 2028, maar liet artikel 50 intact met zijn datum van 2 augustus 2026. Het enige venster is dat van de technische markering van artikel 50.2 voor systemen die vóór die datum al in de handel waren, en dat loopt af op 2 december 2026.
Wat zet ik precies in het label?
Het "AI"-icoon uit de set die de Commissie heeft gepubliceerd, zichtbaar in de bovenhoek van de afbeelding of naast de kop, en optioneel een woord als "gegenereerd" of "aangepast". Een lange juridische disclaimer is niet nodig; het moet bij de eerste blootstelling waarneembaar en toegankelijk zijn.
Kunnen ze me in Spanje nu al beboeten?
De Europese verplichting is sinds 2 augustus 2026 rechtstreeks van toepassing en de sanctiecategorie van de AI Act voor artikel 50 loopt tot 15 miljoen euro of 3 % van de wereldwijde omzet. Het nationale wetsontwerp dat het optreden van de AESIA concretiseerde, verviel op 6 oktober 2026 door de ontbinding van de Cortes, wat de mogelijkheid raakt om in Spanje geldboetes op te leggen, niet de geldigheid van de verplichting.
Geldt dit voor afbeeldingen die ik alleen intern gebruik?
Artikel 50.4 wordt geactiveerd bij het publiceren of ter beschikking stellen van content aan personen. Een interne mockup, een designprototype of een presentatie die het bedrijf niet verlaat, is geen publicatie. Zodra diezelfde afbeelding naar de website, een advertentie of een productpagina gaat, geldt de verplichting.
Genereer het portret en weet wat je gaat aangeven
Labelen is geen argument tegen synthetische afbeeldingen: het is de voorwaarde om ze zonder verrassingen te gebruiken. En de juiste flow is de bekende, met één stap extra aan het einde: bepaal welke persoon je nodig hebt, genereer hem of haar, en breng bij het publiceren het signaal aan. Bij AIsToHire hebben we aiPortrait precies gebouwd voor het eerste deel van die flow: je beschrijft de persoon —geslacht, leeftijd, etniciteit, trekken, huid, haar— en kiest uit 27 outfits met uniformen uit 7 sectoren, 21 achtergronden en scènes, 4 lichtschema's en 9 visuele stijlen, met 14 bewerkingstools om kleding, achtergrond of kapsel te veranderen zonder opnieuw te beginnen, en export in PNG, JPG of WebP tot 4K. Niemand poseerde voor die foto's, dus er zijn geen portretrechten om over te onderhandelen; wat er sinds augustus 2026 wel is, is een label om aan te brengen. Als je de flow aan het opzetten bent, begin dan met de tool voor fotorealistische portretten van personen die niet bestaan en zet het "AI"-icoon alvast in de template.
Maak je portretten met aiPortrait en publiceer ze met precies de kennis van wat je moet aangeven
Maak je portretten met aiPortrait en publiceer ze met precies de kennis van wat je moet aangevenLees verder
Alle artikelen bekijken →
Foto's van mensen die niet bestaan: zo maak je realistische portretten zonder portretrechten

Ruziemaken via WhatsApp of het in persoon bespreken: wat de wetenschap zegt over relatieconflicten via berichten

Mindmap, conceptmap en schema: verschillen en wanneer je welke gebruikt
