Je versleutelde kluis van de wachtwoordbeheerder is gestolen: wat te doen, stap voor stap
Kort samengevat
- Op 3 november 2026 waarschuwde mSeven Software huidige en voormalige gebruikers van mSecure voor "verdachte activiteit" en vroeg hun wachtwoorden te wijzigen, de 2FA opnieuw in te stellen en de passkeys te vervangen; volgens de supportantwoorden die klanten zelf publiceerden, nam een onbevoegde partij een versleutelde kopie van de database van mSecure Cloud mee (Malwarebytes, The Hacker News).
- "Versleuteld" betekent niet "veilig": het betekent dat de aanvaller je server niet meer nodig heeft, omdat hij het bestand op zijn eigen computer kan aanvallen, zonder limiet op het aantal pogingen. Dat is offline cracking.
- Wat beslist of je kluis valt, is niet AES-256 âdat wordt niet gekraaktâ, maar hoeveel iteraties de sleutelafleiding gebruikt en hoeveel woorden je hoofdsleutel heeft. OWASP raadt 600.000 iteraties aan voor PBKDF2-SHA256 (OWASP Password Storage Cheat Sheet).
- Bij LastPass 2022 bleven namen, e-mailadressen, factuuradressen en de URL's van de opgeslagen sites onversleuteld; de schade bleef jaren later binnenkomen, met meer dan 150 slachtoffers van cryptodiefstal en een schikking van 24,5 miljoen dollar in februari 2026 (Wikipedia).
- De volgorde telt: eerst de hoofdsleutel, dan bank/e-mail/crypto, dan de 2FA en ten slotte de passkeys. 300 wachtwoorden wijzigen op de eerste dag is de slechtste manier om de uren te besteden die echt tellen.
Als je een e-mail van je wachtwoordbeheerder hebt gekregen waarin staat dat er "verdachte activiteit is vastgesteld", moet je eerst begrijpen wat het precies betekent dat iemand een versleutelde database meeneemt: het is niet het einde van de wereld en ook geen niet-incident. Het is een klok die begint te lopen. In deze gids ontleden we het hele proces âwat er blootligt, hoe een gestolen kluis wordt aangevallen, in welke volgorde je moet handelen en hoe je nagaat of je beheerder een serverdiefstal zou doorstaanâ en in het laatste blok laten we zien hoe Vault, de wachtwoordbeheerder met end-to-end-versleuteling van AIsToHire, daarin past, als voorbeeld van de architectuur die je best eist.

Wat er met mSecure gebeurde in november 2026
Op 3 november 2026 stuurde mSeven Software een bericht naar huidige en voormalige klanten waarin stond dat het kennis had gekregen van "verdachte activiteit" in verband met de applicatie mSecure, dat het een onderzoek had gestart en externe experts had ingeschakeld, en dat het onmiddellijke maatregelen aanbeval: wachtwoorden wijzigen, de tweestapsmethoden opnieuw instellen of opnieuw registreren en de opgeslagen passkeys verwijderen. In een update van 6 november verduidelijkte het dat het incident alleen gebruikers treft die synchroniseerden met mSecure Cloud (Malwarebytes, 2026).
Wat het bericht niet zegt, is bijna relevanter dan wat het zegt. Het geeft niet aan welke systemen werden gecompromitteerd, geeft geen datum van de toegang, zegt niet hoeveel gebruikers getroffen zijn en maakt niet duidelijk of "2FA en passkeys resetten" verwijst naar de inloggegevens die in de kluis zijn opgeslagen of naar die van het mSecure-account zelf (The Hacker News, 4 november 2026). Volgens de supportantwoorden die verschillende klanten op het forum van het bedrijf publiceerden, nam de aanvaller een versleutelde kopie van de database mee, en het bedrijf zegt geen bewijs te hebben dat de inhoud werd geraadpleegd (CyberSecurityNews).
Het is nuttig een gegeven van vóór het incident toe te voegen: in december 2025 onderzocht de Duitse cyberveiligheidsautoriteit BSI, samen met de Verbraucherzentrale NRW, tien wachtwoordbeheerders en concludeerde over mSecure dat "het concept als geheel niet voldoet aan de gebruikelijke verwachtingen van een wachtwoordbeheerder", met het advies om het niet te gebruiken omdat de fabrikant in theorie toegang zou kunnen hebben tot de opgeslagen gegevens in versie 6.1.5 voor Android (heise, 9 december 2025). De openbare documentatie van het bedrijf zelf beschrijft AES-256 en een accountsleutel van 46 tekens die "nooit op onze servers wordt opgeslagen", maar publiceert de parameters van de sleutelafleiding niet (beveiligingsmodel van mSecure). Die weglating is, zoals je in het deel over offline cracking zult zien, precies het gegeven dat een gebruiker nodig zou hebben om te weten hoeveel tijd hij heeft.
Wat er gestolen werd en wat niet wanneer een "versleutelde" kluis wordt meegenomen
Een gestolen kluis is bijna nooit een perfect ondoorzichtig blok: het is een versleutelde blob omgeven door leesbare metadata. De server heeft bepaalde informatie onversleuteld nodig om te werken (weten van wie elk record is, wanneer het werd gewijzigd, naar welk account de factuur moet), en alles wat hij onversleuteld nodig heeft, is per definitie wat de aanvaller leest zonder iets te ontsleutelen.
Het precedent van LastPass illustreert het beter dan welke theoretische uitleg ook. Bij de exfiltratie van augustus-september 2022 lagen namen, e-mailadressen, factuuradressen, de laatste cijfers van kaarten en de URL's van de opgeslagen sites onversleuteld bloot, naast de versleutelde kluizen (Wikipedia: LastPass 2022 data breach). De analist Wladimir Palant documenteerde in detail welke velden van het kluisformaat onversleuteld werden verzonden en waarom dat de buit tot een kaart van doelwitten maakt (Palant, december 2022).

| Wat de aanvaller meeneemt | Gebruikelijke toestand | Waarvoor hij het gebruikt |
|---|---|---|
| Wachtwoorden, gebruikers en notities | Versleuteld met je hoofdsleutel | Niets totdat hij de hoofdsleutel raadt |
| URL's van de opgeslagen sites | Onversleuteld in verschillende formaten (geval LastPass) | Slachtoffers prioriteren: wie een cryptobeurs heeft, wordt als eerste aangevallen |
| E-mail en naam | Onversleuteld | Zeer geloofwaardige gerichte phishing, zich voordoend als de beheerder |
| Factuuradres en laatste cijfers van de kaart | Onversleuteld (geval LastPass) | Social engineering bij de mobiele operator of de bank |
| Opgeslagen passkeys | Versleuteld in de kluis | Imitatie als hij de kluis ontsleutelt; vandaar de vraag om ze te vervangen |
| Registratiegegevens van de 2FA | Kan versleutelde TOTP-seeds bevatten | Als hij ontsleutelt, is de "tweede factor" die op dezelfde plaats staat geen tweede factor meer |
Uit die tabel volgt de eerste praktische conclusie: ook als je hoofdsleutel uitstekend is en niemand je kluis ooit ontsleutelt, heeft het lek je al iets gekost: een profiel van op welke diensten je geabonneerd bent en een zeer verfijnd phishingkanaal. In de weken erna is elke e-mail die je vraagt "je hoofdsleutel te verifiëren" een aanval. Geen enkele serieuze beheerder zal je dat ooit vragen.
Hoe offline cracking van de hoofdsleutel werkt, zonder jargon
Zolang je kluis op de server staat, moet een aanvaller die hoofdsleutels wil proberen met die server praten, die hem de pogingen beperkt, 2FA oplegt en hem blokkeert. Wanneer hij het bestand meeneemt, verdwijnt dat: nu kan hij miljoenen kandidaten op zijn eigen hardware proberen, zonder netwerk, zonder limieten en zonder dat iemand het ziet. Als hij raak is, ontsleutelt hij een record en weet hij het meteen. Dat is offline cracking, en het is het enige scenario dat telt als het nieuws zegt "versleutelde database".
De kostprijs van elke poging wordt bepaald door de sleutelafleidingsfunctie (KDF). Je hoofdsleutel wordt niet rechtstreeks als AES-sleutel gebruikt: ze wordt duizenden of honderdduizenden keren door een trage functie gehaald (PBKDF2, scrypt, Argon2id) tot de echte 256 bits eruit komen. Het aantal iteraties met 100 vermenigvuldigen vermenigvuldigt de kost van elke proef van de aanvaller met 100, en voegt voor jou bij het ontgrendelen slechts enkele tienden van een seconde toe.

Om cijfers te geven, vertrekken we van een openbare, reproduceerbare meting: in een hashcat v6.2.6-851-benchmark op een NVIDIA RTX 5090 haalt de modus PBKDF2-HMAC-SHA256 met 999 iteraties 11.157,2 kH/s (benchmark gepubliceerd door Chick3nman). Aangezien het werk lineair schaalt met de iteraties, komt er met één enkele kaart ongeveer dit uit:
| Iteraties PBKDF2-SHA256 | Pogingen per seconde (1 RTX 5090, schatting) |
|---|---|
| 5.000 (oude standaardwaarde van LastPass) | ~2,2 miljoen |
| 100.100 (LastPass sinds 2018) | ~111.000 |
| 310.000 | ~36.000 |
| 600.000 (aanbeveling van OWASP) | ~18.600 |
En nu wat de partij echt beslist: hoeveel kandidaten er moeten worden geprobeerd. Bij een hoofdsleutel die bestaat uit willekeurige woorden uit een diceware-lijst van 7.776 woorden, groeit de zoekruimte schrikbarend met elk toegevoegd woord. Tijden voor een uitputtende zoektocht met één enkele kaart (gemiddeld duurt het de helft):
| Hoofdsleutel | Combinaties | Bij 310.000 iteraties | Bij 5.000 iteraties |
|---|---|---|---|
| 2 willekeurige woorden | 6,0 Ă 10â· | ~28 minuten | ~27 seconden |
| 3 willekeurige woorden | 4,7 Ă 10ÂčÂč | ~5 maanden | ~2,4 dagen |
| 4 willekeurige woorden | 3,7 Ă 10Âčâ” | ~3.200 jaar | ~52 jaar |
| 5 willekeurige woorden | 2,8 Ă 10Âčâč | ~25 miljoen jaar | ~400.000 jaar |
Drie verplichte lessen uit die tabel:
- Een lange, willekeurige hoofdsleutel maakt het probleem irrelevant, zelfs met een matige KDF. Vier of vijf willekeurige woorden worden niet gekraakt.
- De iteraties zijn de buffer voor al de rest. Als je sleutel een variatie is op iets wat je al gebruikt, een naam of een datum, zit je niet in de kolom van "astronomische combinaties": je zit in een woordenboeklijst met regels, en daar is het verschil tussen 5.000 en 600.000 iteraties het verschil tussen uren en maanden.
- De cijfers gelden voor één kaart. Wie een database van een wachtwoordbeheerder steelt, huurt er niet één: met honderd GPU's deel je al die tijden door honderd. Daarom vermoedden experts dat de cryptodiefstallen van 2023 afkomstig waren van effectief ontsleutelde LastPass-kluizen (KrebsOnSecurity, september 2023).
Waarom AES-256 als marketingargument niet volstaat
Wanneer een bedrijf op een lek antwoordt met "de gegevens waren versleuteld met AES-256", beantwoordt het een vraag die niemand heeft gesteld. AES-256 wordt niet met brute kracht gekraakt: wat wordt gekraakt, is het menselijke wachtwoord waaruit de sleutel wordt afgeleid. Daarom is de nuttige vraag niet welke versleuteling ze gebruiken, maar welke KDF, met welke parameters, en of ze die ook op de oude accounts toepassen.
De doodzonde in het geval LastPass was niet de keuze voor PBKDF2, maar het verleden niet bij te werken. Het bedrijf verhoogde de standaardwaarde in 2018 van 5.000 naar 100.100 iteraties, maar migreerde de bestaande accounts niet, en er waren nog kluizen met oude waarden âin sommige gevallen absurd laagâ toen het lek van 2022 kwam (KrebsOnSecurity). Zo ziet het referentielandschap er vandaag uit:
| Referentie | KDF en parameters | Bron |
|---|---|---|
| OWASP (huidige gids) | Argon2id m=19456 KiB, t=2, p=1; of PBKDF2-SHA256 met 600.000 iteraties; PBKDF2-SHA512 met 220.000 | Password Storage Cheat Sheet |
| Bitwarden | PBKDF2-SHA256 met standaard 600.000 (minimum 600.000); optioneel Argon2id met 32 MiB, 6 iteraties, 4 threads | Bitwarden: KDF algorithms |
| 1Password | PBKDF2-HMAC-SHA256 met 650.000 iteraties, plus een Secret Key die alleen op je toestellen bestaat | 1Password: PBKDF2 |
| LastPass | Standaardminimum van 600.000 sinds 2023, afgestemd op OWASP; daarvoor 100.100 (2018) en 5.000 | LastPass: security bulletin |
| mSecure | AES-256 en accountsleutel van 46 tekens; afleidingsparameters niet gepubliceerd | mSecure security model |
De les over governance is eenvoudig: een leverancier die zijn parameters publiceert, laat je je eigen risico berekenen; een leverancier die alleen "AES-256" zegt, dwingt je te vertrouwen.
Geprioriteerd actieplan: wat je wijzigt en in welke volgorde
Als je beheerder een databasediefstal heeft meegemaakt, is de juiste volgorde: eerst de hoofdsleutel, dan de accounts die je leven ruĂŻneren, dan de tweede factoren en ten slotte de passkeys. Begin niet met het forum waarop je je in 2014 registreerde. Je hebt een venster van dagen of weken en de tijd wordt besteed waar geld en identiteit zitten.

Stap 1 â Wijzig de hoofdsleutel en forceer de herversleuteling. Doe het op de eerste dag. Let op de nuance die bijna niemand uitlegt: de hoofdsleutel wijzigen beschermt de toekomstige kluis, niet de reeds gestolen kopie, die versleuteld blijft met de oude. Het is onmisbaar âhet verhindert dat de aanvaller er mee binnenkomt als hij ze uiteindelijk raadtâ maar het vervangt niet wat daarna komt. Als je beheerder je de KDF laat kiezen of de iteraties laat verhogen, doe dat dan op hetzelfde moment.
Stap 2 â Roteer de inloggegevens met grote impact. In deze volgorde: primaire e-mail (de herstelsleutel voor al de rest), bank en betaalmiddelen, wallets en exchanges van cryptomunten, cloudopslag, werkaccounts met toegang tot systemen en sociale netwerken met bijbehorende reputatie. Crypto staat bovenaan omdat het onomkeerbaar is: er is geen klantendienst die een overschrijving terugdraait.
Stap 3 â Zet de tweede factoren opnieuw op. Als je de TOTP-codes in dezelfde kluis bewaarde, beschouw ze dan niet langer als een tweede factor: ze zaten in dezelfde kist. Registreer de 2FA opnieuw bij elke kritieke dienst, genereer nieuwe back-upcodes en maak de vorige ongeldig. En maak er meteen werk van om te scheiden: de tweede factor van de gevoeligste accounts hoort niet op dezelfde plaats te staan als het wachtwoord.
Stap 4 â Vervang de passkeys. Gesynchroniseerde passkeys zijn niet onkwetsbaar wanneer de opslag wordt gecompromitteerd: onderzoekers van Unit 42 toonden aanvalsroutes aan waarmee de privĂ©sleutels van gesynchroniseerde passkeys kunnen worden hersteld (Unit 42, Palo Alto Networks). Het goede nieuws is dat een passkey bij de dienst wordt ingetrokken: je verwijdert de inloggegevens uit je profiel, registreert een nieuwe, en de oude wordt onbruikbaar, ook als de aanvaller haar privĂ©sleutel heeft.
Stap 5 â Houd het in de gaten, ontspan niet. Controleer de actieve sessies en de geautoriseerde toestellen van de sleutelaccounts, schakel de aanmeldmeldingen in en ga ervan uit dat je maandenlang phishing zult ontvangen die je naam en de diensten die je gebruikt correct vermeldt. INCIBE raadt precies deze aanpak aan: de getroffen wachtwoorden wijzigen en de activiteit van de accounts controleren op toegangen die je niet herkent (INCIBE, wachtwoordbeheerders).
En een waarschuwing over de lange staart van deze incidenten: in het geval LastPass bleef de schade jarenlang groeien. In september 2023 werden meer dan 150 slachtoffers van cryptodiefstal met meer dan 35 miljoen dollar aan het lek gekoppeld; in maart 2025 werd het verbonden met een diefstal van 150 miljoen; de Britse ICO legde LastPass UK Ltd op 20 november 2025 een boete van 1.228.283 pond op wegens schending van artikel 5(1)(f) en 32(1)(f) van de Britse AVG met betrekking tot zo'n 1,6 miljoen Britse klanten (ICO), en in februari 2026 werd een collectieve schikking van 24,5 miljoen dollar gesloten (Wikipedia). Een gestolen kluis verloopt niet: de aanvaller kan haar blijven aanvallen wanneer de GPU's tien keer sneller zijn.
Hoe je nagaat of je beheerder een serverdiefstal doorstaat
Er zijn vijf vragen die je kunt beantwoorden door de openbare documentatie van je beheerder te lezen, en als er een geen gepubliceerd antwoord heeft, is dat al het antwoord. Een leverancier die is ontworpen om de diefstal van zijn eigen database te doorstaan, publiceert deze cijfers, want ze zijn zijn argument.
- Welke KDF en met welke parameters, en wat is de waarde van mijn account? Niet de standaardwaarde van nieuwe accounts: die van het jouwe, die oud kan zijn. Zoek het concrete cijfer in de beveiligingsinstellingen.
- Zijn de oude accounts gemigreerd toen het minimum werd verhoogd? Het is de vraag die LastPass deed zinken. Als het antwoord is "nieuwe gebruikers hebben 600.000", vraag dan wat er is gebeurd met die van 2015.
- Wat blijft er onversleuteld op de server? Vraag de lijst van onversleutelde velden. Als de URL's of de titels van de items onversleuteld zijn, onthult een diefstal je kaart van diensten, ook als de kluis standhoudt.
- Is de zero-knowledge echt of een slogan? Echte zero-knowledge betekent dat het versleutelen en ontsleutelen op je toestel gebeurt en dat de hoofdsleutel nooit naar de server wordt gestuurd, ook niet in omkeerbaar getransformeerde vorm. Het onderzoek van de BSI naar tien beheerders vond dat drie ervan de wachtwoorden zo opsloegen dat de fabrikant er in theorie, of onder bepaalde voorwaarden, toegang toe zou kunnen hebben (heise, december 2025).
- Zijn er gepubliceerde externe audits en gedocumenteerde incidentrespons? De manier waarop een inbreuk wordt gecommuniceerd, is een technische indicator: wie uitlegt welke systemen vielen, wanneer en met welke omvang, heeft waarschijnlijk ook de rest van het huiswerk gedaan.
Dit is precies het gat waarin Vault past, de beheerder van wachtwoorden en veilige notities van AIsToHire. Zijn ontwerp is gemaakt voor het scenario van dit artikel: de hoofdsleutel wordt in de browser afgeleid met PBKDF2 aan 310.000 iteraties en bereikt nooit de server, elk item wordt afzonderlijk versleuteld met AES-256-GCM âdat bovendien elke manipulatie van de blob detecteertâ, en de server slaat alleen onleesbare blokken op. Als iemand de database zou meenemen, zou hij ruis meenemen. Voor het dagelijks gebruik komen daar bij: instelbare automatische vergrendeling bij inactiviteit, onmiddellijke handmatige vergrendeling en het wissen van het klembord 30 seconden nadat je een wachtwoord hebt gekopieerd, het andere punt waar inloggegevens lekken zonder dat er een serverinbreuk is.
Om streng te zijn met de tabel hierboven: die 310.000 iteraties liggen boven het oude minimum van 100.100 dat LastPass meesleepte, maar onder de 600.000 die OWASP vandaag aanbeveelt voor PBKDF2-SHA256. En het is precies het soort gegeven dat je bij elke beheerder zou moeten kunnen raadplegen en vergelijken voordat je hem je digitale leven toevertrouwt. Zoals de tabellen van dit artikel tonen, is de offline aanval met vier of vijf willekeurige woorden in je hoofdsleutel in al die scenario's niet meer haalbaar: de lengte van je sleutel blijft de variabele die het meest verschil maakt.
Checklist: een hoofdsleutel die een offline aanval weerstaat
Een weerstandbiedende hoofdsleutel is geen "ingewikkeld" wachtwoord: het is een lang, willekeurig gegenereerd wachtwoord, want de offline aanvaller raadt niet, hij som op. Drie willekeurige woorden volstaan niet met moderne hardware; vier of vijf wel.
- Minstens vier willekeurige woorden, vijf als je crypto of werktoegang beschermt. Gekozen met een dobbelsteen of een generator, nooit "bedacht" door jezelf.
- Uniek ter wereld. De hoofdsleutel wordt nergens anders hergebruikt, nooit. Als ze in een ander lek opduikt, staat ze al in de aanvalswoordenboeken.
- Niets persoonlijks erin. Geen namen, geen data, geen teams, geen naam van de beheerder. De regels van hashcat genereren die variaties automatisch.
- Geen "slimme" vervangingen. De "a" vervangen door "@" voegt minder dan een bit entropie toe: het staat al twintig jaar in alle regelsets.
- Op papier geschreven en fysiek bewaard. In een echt zero-knowledge-model kan niemand ze voor je herstellen. Een papier in een gesloten lade is een veel kleiner risico dan de hele kluis te verliezen.
- Onthoud ze door ze te typen, niet door ernaar te kijken. Typ ze de eerste week vijf keer per dag; een zin van vijf woorden is in enkele dagen onthouden.
- Controleer de iteraties op dezelfde dag dat je de sleutel wijzigt. Als je beheerder je laat kiezen, ga dan naar het maximum dat je traagste toestel verdraagt zonder te hinderen.
- Scheid de tweede factoren van de wachtwoorden bij accounts waar een imitatie je geld of je baan zou kosten.
Veelgestelde vragen
Als mijn kluis versleuteld was, moet ik dan al mijn wachtwoorden wijzigen?
Niet allemaal op de eerste dag, en zeker niet in alfabetische volgorde. Wijzig de hoofdsleutel onmiddellijk en roteer de inloggegevens met grote impact âe-mail, bank, crypto, cloud, werkâ in de eerste uren. De rest kan in de weken daarna per tranche, te beginnen bij elk account waar je een wachtwoord hergebruikte.
Hoe lang duurt het voor iemand mijn gestolen kluis ontsleutelt?
Het hangt alleen van twee dingen af: de afleidingsiteraties van je beheerder en de willekeurigheid van je hoofdsleutel. Met vier willekeurige woorden en 310.000 iteraties is de orde van grootte duizenden jaren met één GPU; met een "sterk" wachtwoord dat is afgeleid van iets van jou en een oude KDF van 5.000 iteraties kunnen het uren zijn. De cijfers in het artikel komen van het opschalen van een openbare hashcat-benchmark op RTX 5090.
Wat betekent "zero-knowledge-wachtwoordbeheerder" precies?
Dat de versleutelingssleutels op je toestel worden gegenereerd en gebruikt, en dat de server nooit je hoofdsleutel ontvangt, noch iets waarmee hij ze zou kunnen reconstrueren. Het ongemakkelijke gevolg is dat als je ze vergeet, niemand ze kan herstellen: het is het bewijs dat het model echt is. De studie van de BSI van december 2025 toont dat niet iedereen die het aankondigt eraan voldoet.
Als mijn database is gestolen, heeft het zin om de hoofdsleutel te wijzigen?
Ja, maar niet om de reden die mensen denken. De gestolen kopie blijft versleuteld met de oude sleutel en ze wijzigen verandert er niets aan; wat je bereikt, is dat als de aanvaller de oude uiteindelijk raadt, hij niet in je account kan of niets daarna kan zien. Daarom kan stap 1 nooit de enige stap zijn.
Zijn passkeys veiliger dan wachtwoorden als de beheerder lekt?
In het algemeen wel, omdat er geen gedeeld geheim is dat van de dienst kan worden gestolen en ze bestand zijn tegen phishing, maar een gesynchroniseerde passkey staat in een opslag die ook kan worden gecompromitteerd: Unit 42 toonde routes aan om gesynchroniseerde privésleutels te herstellen. Het grote praktische voordeel na een lek is dat ze kunnen worden ingetrokken: je verwijdert de inloggegevens bij de dienst en de gestolen kopie is niets waard.
Moet ik wachtwoordbeheerders opgeven en terug naar papier?
Nee. De BSI zelf onderstreepte, nadat ze fouten in verschillende producten had gevonden, dat er geen reden is om wachtwoordbeheerders niet meer te gebruiken: het risico van wachtwoorden hergebruiken op tientallen sites is veel groter. De juiste beslissing is niet het hulpmiddel opgeven, maar er een kiezen dat zijn parameters publiceert en de versleuteling op je toestel uitvoert.
Hoeveel iteraties zou mijn beheerder in 2026 moeten hebben?
Voor PBKDF2-SHA256 vraagt de huidige gids van OWASP 600.000 iteraties; voor PBKDF2-SHA512 220.000; en als eerste keuze raadt ze Argon2id aan met m=19456 KiB, t=2 en p=1. Bitwarden gebruikt standaard 600.000 en 1Password 650.000. Elke waarde onder 100.000 is in 2026 een alarmsignaal.
Conclusie: het lek wordt beslist door je hoofdsleutel, niet door de krantenkop
Dat een aanvaller een versleutelde database meeneemt, is geen vonnis, het is een termijn. Wat bepaalt of je inloggegevens in vreemde handen belanden, zijn twee getallen die je vandaag kunt controleren: de willekeurigheid van je hoofdsleutel en de afleidingsiteraties van je beheerder. Het geval mSecure van november 2026 en de zevenjarige staart van het geval LastPass vertellen hetzelfde verhaal: de versleuteling hield stand waar de hoofdsleutel goed was, en bezweek waar ze te raden was en de KDF verouderd.
Als je beheerder na de audit met de vijf vragen geen antwoorden geeft, is Vault, van AIsToHire, een alternatief dat precies op die transparantie is gebouwd: hoofdsleutel afgeleid in je browser die nooit naar de server gaat, AES-256-GCM per item, automatische vergrendeling en het wissen van het klembord. Je kunt in detail nagaan hoe de end-to-end-versleuteling van Vault werkt en controleren of ze past bij wat je net hebt leren eisen.
Ontdek hoe je kluis wordt versleuteld â en probeer Vault gratis
Ontdek hoe je kluis wordt versleuteld â en probeer Vault gratisLees verder
Alle artikelen bekijken â
Is het veilig om wachtwoorden in de browser op te slaan? Wat echt beschermt en waar je ze beter bewaart

Waarom je autoverzekering in 2026 is gestegen: gemiddelde premie van 1.412 ⏠en historisch record

Ruziemaken via WhatsApp of het in persoon bespreken: wat de wetenschap zegt over relatieconflicten via berichten
