Zuki Dots oddziela kontur od szczegółów wewnętrznych: długie linie zamieniają się w ponumerowane kropki, a bardzo krótkie zostają narysowane jako linie pomocnicze, żeby dziecko wiedziało, gdzie są, bez walki z dwiema zlepionymi kropkami.
Na źle zrobionej karcie kropkowanki oko ptaka to trzy kropki obok siebie z nachodzącymi na siebie numerami: dziecko utyka dokładnie na najmniejszym szczególe rysunku.
Zuki Dots nie rozmieszcza kropek za pomocą sztucznej inteligencji. AI jest proszona tylko o rysunek czarną linią na białym tle, a potem algorytm przechodzi po tym obrazie: zwęża go do szkieletu każdej linii, buduje graf linii i mierzy rzeczywistą długość każdej z nich w pikselach.
Na podstawie tego pomiaru podejmuje kluczową decyzję tej funkcji. Długie linie — kontur figury i duże linie wewnętrzne — są próbkowane w kropki w regularnej odległości i numerowane. Linie krótsze niż 60 pikseli nie dostają żadnej kropki: są rysowane na kartce takie, jakie są, jako stałe linie pomocnicze, z ciągłą czarną kreską. To małe szczegóły rysunku: oko, dziób, oznaczenie skrzydła, linia ust.
Wynikiem jest kartka z dwiema warstwami, które czyta się jednym rzutem oka. To, co jest narysowane, jest już ostateczne i służy za punkt odniesienia: dziecko widzi, gdzie jest oko i w którą stronę patrzy figura, zanim zacznie. To, co jest kropkowane, to jego praca: łączyć 1, 2, 3… i patrzeć, jak pojawia się sylweta. A ponieważ kontur jest odtwarzany jako jedna ciągła linia (fragmenty, które zwężanie rozcina na skrzyżowaniach, są ponownie łączone), numeracja zawsze przechodzi do sąsiedniej kropki, zamiast skakać z jednej strony kartki na drugą.
Pod spodem działają jeszcze dwa filtry, które zapobiegają brudnej karcie: luźne „włoski” pozostawione przez zwężanie są przycinane, a linie krótsze niż 24 piksele są od razu odrzucane jako szum. To, co zostaje na papierze, jest zamierzone: kontur z kropkami, szczegół z linią.
Szczegóły nie zamieniają się w niemożliwe kropki
oko czy dziób mają zaledwie kilka pikseli linii; zamiast wstawiać tam dwie lub trzy kropki ze stłoczonymi liczbami, aplikacja zostawia je narysowane, a dziecko skupia się na konturze.
Dziecko od początku wie, co rysuje
linie pomocnicze to stałe wskazówki wizualne, więc figurę rozpoznaje się, zanim połączy się pierwszą kropkę, i nie trzeba niczego zgadywać.
Cięcie według miary, nie na oko
aplikacja mierzy rzeczywistą długość łuku każdej linii i stosuje stały próg 60 pikseli, więc decyzja, czy kropkować, czy rysować, jest taka sama na wszystkich kartach.
Kontur pozostaje jednoczęściowy
fragmenty, na które linia rozpada się przy przecięciu z inną, są ponownie scalane, więc sylweta jest jedną długą linią, która w całości jest kropkowana.
Numeracja, która nie skacze
kropki numeruje się, idąc zawsze do najbliższej nieodwiedzonej kropki od poprzedniej, zaczynając u góry po lewej, dzięki czemu ciąg biegnie tuż przy linii.
Czyste karty bez poprawiania
„włoski” po zwężaniu są przycinane, a linie krótsze niż 24 piksele odrzucane jako szum, żeby nie pojawiały się kropki wiszące w środku pustki.
Numery zawsze czytelne
każdy numer jest odsunięty od kropki na zewnątrz figury i ma białą poświatę z tyłu, więc nie ginie w linii pomocniczej ani w innym numerze.
Więcej szczegółów z wiekiem, bez utraty przejrzystości
na wyższych poziomach AI rysuje więcej linii wewnętrznych, a te duże są kropkowane, podczas gdy małe nadal są liniami pomocniczymi.

Wpisz pomysł z buzią — „sowa”, „błazenek” — i zobacz, jak oko jest już narysowane, a kontur jest kropkowany. Założenie konta jest darmowe.