Każda postać ma swoją kartę i obraz referencyjny, a ten obraz trafia do każdej ilustracji: ten sam bohater na stronie 3, na 20 i w następnym tomie.
Problemem ilustrowania bajki z AI nie jest pierwszy obraz, lecz drugi. Prosisz o stronę 4, a Twój bohater ma inne włosy, inne ubranie i inny wiek. Tutaj postać definiuje się raz i używa zawsze.
W KDP Story Books postać nie jest zdaniem w prompcie każdej strony: ma własną kartę z imieniem, rolą (bohater, mentor, maskotka, antagonista...), osobowością narracyjną i masterPrompt po angielsku, który opisuje WYŁĄCZNIE jej stałe cechy wyglądu — gatunek, budowę ciała, kolory, ubranie, znaki szczególne. Bez akcji, bez teł, bez emocji i bez stylu artystycznego, bo właśnie to zmienia się od sceny do sceny. Opisujesz ją jednym zdaniem, a AI uzupełnia całą kartę; albo piszesz ją ręcznie.
Gdy karta jest gotowa, aplikacja generuje jej obraz kanoniczny: arkusz referencyjny całej postaci, z przodu, na białym tle, z zastosowanym stylem artystycznym książki. Jeśli pierwszy Cię nie przekonuje, prosisz o więcej wariantów, wybierasz z galerii, który zostaje kanoniczny, albo wgrywasz własny obraz i czynisz go oficjalnym odniesieniem.
Od tej chwili ten obraz jest prawem. Gdy ilustrujesz stronę, aplikacja nie opisuje modelowi wyglądu postaci: wysyła mu obrazy kanoniczne postaci z tej sceny — do sześciu naraz — wraz ze stylePrompt książki i wyraźnym poleceniem zachowania tej samej twarzy, tych samych kolorów, tego samego ubrania i tych samych proporcji. Prompt sceny mówi o akcji, miejscu i świetle, a postacie nazywa po imieniu. To samo dotyczy okładki i obrazów rozdziałów.
Spójność dotyczy także narracji: osobowość każdej postaci jest przekazywana AI, która pisze bajkę, więc postacie nie tylko wyglądają tak samo na różnych stronach, ale i zachowują się tak samo. A gdy składasz drugą książkę, importujesz postacie z poprzednich z już skopiowaną kartą, masterPrompt, obrazem kanonicznym i galerią — oznaczając te z tej samej serii — dzięki czemu ciągłość nie pęka przy zmianie tomu.
Na koniec kontrola przez AI z widzeniem porównuje wygenerowane już ilustracje z kartami i mówi, na której stronie coś nie gra: inny kolor włosów, ubranie, które nie pasuje, pozorny wiek, który się nie zgadza, postać, która miała być, a jej nie ma. A walidator KDP ostrzega, jeśli jakaś postać została bez obrazu referencyjnego, przed eksportem.
Karta postaci, a nie jednorazowy prompt
imię, rola, osobowość i masterPrompt po angielsku wyłącznie ze stałymi cechami wyglądu. Piszesz go raz i używasz na wszystkich stronach.
Obraz kanoniczny jako prawdziwe odniesienie
aplikacja nie opisuje postaci od nowa w każdej scenie, tylko wysyła modelowi jej obraz referencyjny z poleceniem zachowania twarzy, kolorów, ubrania i proporcji.
Do sześciu postaci w scenie
możesz ilustrować strony z kilkoma bohaterami naraz, a każdy wchodzi z własnym obrazem kanonicznym jako odniesieniem.
Kartę wypełnia AI
opisujesz postać jednym zdaniem i dostajesz gotową osobowość oraz masterPrompt, z cechami wyglądu już oddzielonymi od akcji i stylu.
Ostateczną twarz wybierasz Ty
poproś o warianty obrazu kanonicznego, zostaw ten, który Ci się najbardziej podoba, z galerii, albo wgraj własny obraz jako oficjalne odniesienie.
Spójność także w pisaniu
osobowość każdej postaci trafia do promptu bajki, więc postacie nie tylko wyglądają tak samo, ale i zachowują się tak samo na wszystkich stronach.
Ciągłość w serii
importuj postacie z innych swoich książek wraz z kartą, masterPrompt, obrazem kanonicznym i galerią i oznacz te, które należą do tej samej serii.
Weryfikacja przez AI z widzeniem
automatyczna kontrola porównuje ilustracje z kartami i wskazuje strona po stronie niespójności we włosach, ubraniu, wieku lub brakujące postacie.

Stwórz książkę, wypełnij kartę swoich postaci, wygeneruj ich obraz referencyjny i zacznij ilustrować bajkę tak, żeby nikt nie zmieniał twarzy.