Zaindeksuj plik jednym kliknięciem z jego własnego menu albo włącz automatyczne indeksowanie w folderze, a wszystko, co do niego wgrasz, samo trafi do indeksu.
Indeksowanie całego dysku nie zawsze ma sens: są foldery robocze i foldery, które nie mają nic do roboty w odpowiedzi AI. W AisDrive indeks to twoja decyzja, plik po pliku lub folder po folderze.
AisDrive utrzymuje indeks RAG twoich plików i daje ci kontrolę nad tym indeksem w dwóch bardzo konkretnych miejscach. Pierwsze to menu każdego pliku: „Indeksuj z AI” wysyła go do kolejki indeksowania, a „Usuń z indeksu” kasuje jego fragmenty, gdy nie chcesz już, by AI go używała. Drugie to przełącznik automatycznego indeksowania, dostępny zarówno na górnym pasku folderu, w którym jesteś (łącznie z katalogiem głównym), jak i w menu każdego folderu w siatce.
Automatyczne indeksowanie jest zapisywane dla folderu i dotyczy tylko przyszłych wgrań: od tej chwili każdy plik wgrany do tego folderu indeksuje się automatycznie po zakończeniu wgrywania, bez dodatkowych kroków. To, co było w środku przed włączeniem, nie jest ruszane — jeśli chcesz to w indeksie, indeksujesz ręcznie z jego menu. Wyłączenie przełącznika też niczego nie usuwa: po prostu przestają się indeksować kolejne wgrania.
Gdy plik jest indeksowany, widzisz jego status na żywo na samej karcie (oczekuje, przetwarzanie, gotowe lub błąd) dzięki okresowemu odpytywaniu statusu, a pliki już zaindeksowane mają znaczek AI. Jeśli indeksowanie się nie powiedzie, ponowne kliknięcie „Indeksuj” odrzuca poprzednią próbę i ponawia od zera.
AisDrive oferuje indeksowanie tylko tego, co ekstraktor potrafi odczytać: tekst i znaczniki (txt, md, csv, tsv, json, xml, html, svg), pakiet biurowy OOXML (docx, xlsx, pptx) oraz PDF i obrazy (pdf, jpg, jpeg, png, webp, gif). Wszystko, co trafia do indeksu, to dokładnie to, na co może ci potem odpowiedzieć czat AI aplikacji, z cytowanymi źródłami.
Indeks na zgodę
nic nie trafia do RAG bez twojego polecenia, ani na poziomie pliku, ani folderu.
Jedno kliknięcie na plik
„Indeksuj z AI” i „Usuń z indeksu” są w menu samego pliku, bez ekranów konfiguracji.
Automatyczne indeksowanie folderu
włącz je w folderze, z którego naprawdę korzystasz, i przestań pamiętać o indeksowaniu; ustawienie zostaje zapisane.
Także w katalogu głównym
przełącznik działa na każdym poziomie, łącznie z folderem głównym twojego dysku.
Tylko przyszłe wgrania
włączenie automatycznego indeksowania nie uruchamia masowego ponownego indeksowania tego, co już tam miałeś.
Status na żywo
oczekuje, przetwarzanie, gotowe lub błąd na karcie pliku, ze znaczkiem AI na już zaindeksowanych.
Czyste ponowienie
jeśli indeksowanie się nie powiedzie, ponowne zaindeksowanie odrzuca nieudaną próbę i zaczyna od nowa.
Naprawdę odwracalne
usunięcie pliku z indeksu kasuje jego fragmenty, a AI przestaje go używać w odpowiedziach.

Wgraj pliki, zaznacz foldery, które mają się indeksować automatycznie, i zacznij pytać swoje dokumenty.