Wgrywasz zaświadczenie, a AI proponuje, jaki to dokument, kto go wystawił oraz kiedy wydano go i kiedy traci ważność. Ty tylko potwierdzasz.
Ręczne wpisywanie daty ważności każdego zaświadczenia to dokładnie ten etap, w którym wkrada się błąd, który potem przekreśla homologację.
aiDossier odczytuje dokument w chwili wgrania. Najpierw próbuje wydobyć tekst z PDF-a; jeśli plik to skan bez tekstu, czyli typowy przypadek zaświadczenia, które przysyła biuro rachunkowe po przejściu przez skaner, tworzy raster maksymalnie trzech pierwszych stron, układa je w jeden obraz i wysyła do modelu rozpoznającego obraz. Tak czy inaczej dokument zostaje odczytany.
Z odczytu powstaje propozycja: typ dokumentu, organ lub podmiot, który go wystawił, numer dokumentu, data wystawienia, data ważności i CIF, którego dotyczy. Typ jest zawsze wybierany spośród 32 typów hiszpańskiego katalogu aplikacji i nigdy nie jest wymyślany: jeśli AI nie rozpozna dokumentu, zostawia typ pusty zamiast zgadywać.
Propozycja nie zapisuje się sama. Pojawia się jako karta weryfikacji z trzema edytowalnymi polami, a te, które AI oznaczyło jako wątpliwe, ponieważ dokument jest nieostry lub tekst niejednoznaczny, są podświetlone na bursztynowo z prośbą, żebyś na nie spojrzał. Jeśli odczytany CIF nie należy do twojej firmy, dowiesz się o tym, zanim przez pomyłkę zarchiwizujesz dokument. Jeśli dokument nie odpowiada miejscu, w które go wgrywasz, aplikacja poinformuje cię, jaki jest jego prawdziwy typ, i po potwierdzeniu zapisze go tam oraz przeniesie do jego karty. Nic nie trafia do teczki bez twojego kliknięcia.
A gdy dokument nie ma wydrukowanej daty ważności, co zdarza się w wielu zaświadczeniach, nie zostaje bez terminu: jest on wyliczany na podstawie typowego okresu ważności danego rodzaju dokumentu i oznaczany jako szacunkowy, byś wiedział, że to wyliczenie, a nie dana z papieru. Gdy tylko potwierdzisz, ta data zasila semafor teczki i planuje powiadomienia o wygaśnięciu na 60, 30 i 7 dni przed terminem oraz w samym dniu wygaśnięcia.
Czyta także skany
jeśli PDF nie zawiera tekstu, aplikacja zamienia go na obraz i przepuszcza przez rozpoznawanie obrazu. Nie zostawi cię z zaświadczeniem, które dotarło w formie ksero.
Nie wymyśla typów dokumentów
może zaproponować wyłącznie jeden z kluczy hiszpańskiego katalogu homologacyjnego. Jeśli czegoś nie rozpozna, mówi o tym wprost, zamiast wypełniać pole na siłę.
Obowiązkowe potwierdzenie przez człowieka
propozycję możesz edytować i nic nie zostaje zapisane, dopóki jej nie zatwierdzisz. Możesz też odrzucić wersję i zacząć od nowa.
Pokazuje, w czym ma wątpliwości
pola o niskiej pewności są podświetlone razem z notatką, dlaczego, zamiast uznawać wszystko za pewne z taką samą pewnością siebie.
Sprawdza CIF
jeśli dokument dotyczy innej firmy lub innego numeru NIF, ostrzeże cię, zanim trafi do twojej teczki.
Wykrywa pomyłkę w dokumencie
jeśli wgrasz go w niewłaściwe miejsce, powie, jaki jest jego prawdziwy typ, i po potwierdzeniu umieści go tam, gdzie jego miejsce.
Uzupełnia termin ważności, którego nie ma na dokumencie
wylicza go na podstawie typowego okresu ważności danego typu i oznacza jako szacunkowy, nie podając go jako danych z dokumentu.
To, co potwierdzisz, uruchamia odliczanie
data trafia do semafora teczki i sama zaplanuje powiadomienia na 60, 30 i 7 dni przed terminem oraz w dniu wygaśnięcia.

Załóż konto za darmo, przeciągnij plik PDF i zobacz, co wykryje AI. Potwierdzasz dwoma kliknięciami, a aplikacja od razu zaczyna pilnować tego terminu za ciebie.