Zuki Dots scheidt de omtrek van de binnendetails: lange lijnen worden genummerde punten en heel korte blijven getekend als hulplijnen, zodat het kind weet waar ze zitten zonder te worstelen met twee samengeklonterde punten.
Op een slecht gemaakt verbind-de-puntjes-werkblad bestaat het oog van de vogel uit drie punten bij elkaar met over elkaar liggende cijfers: het kind loopt vast net bij het kleinste detail van de tekening.
Zuki Dots plaatst de punten niet met kunstmatige intelligentie. Aan de AI wordt alleen een tekening in zwarte lijn op wit gevraagd, en daarna doorloopt een algoritme dat beeld: het verdunt het tot het skelet van elke lijn overblijft, bouwt de graaf van lijnen op en meet de echte lengte van elke lijn in pixels.
Met die maat neemt het de sleutelbeslissing van deze functie. De lange lijnen (de omtrek van de figuur en de grote binnenlijnen) worden bemonsterd in punten op regelmatige afstand en genummerd. Lijnen van minder dan 60 pixels lengte krijgen geen enkel punt: ze worden zoals ze zijn op het blad getekend, als vaste hulplijnen, met hun doorlopende zwarte lijn. Het zijn de kleine details van de tekening: een oog, een snavel, het streepje van een vleugel, de lijn van een mond.
Het resultaat is een blad met twee lagen die je in één oogopslag leest. Wat getekend is, staat al vast en dient als referentie: het kind ziet waar het oog hoort en waar de figuur naar kijkt voordat het begint. Wat gestippeld is, is zijn werk: 1, 2, 3… verbinden en het silhouet zien verschijnen. En omdat de omtrek als één doorlopende lijn wordt gereconstrueerd (de fragmenten die het verdunnen op de kruispunten opdeelt, worden weer samengevoegd), gaat de nummering altijd naar het aangrenzende punt in plaats van van de ene kant van het blad naar de andere te springen.
Daaronder zitten nog twee filters die het vuile werkblad voorkomen: de losse haartjes die het verdunnen achterlaat worden weggesnoeid, en lijnen van minder dan 24 pixels worden direct als ruis weggegooid. Wat op het papier overblijft, is bedoeld: omtrek met punten, detail met lijn.
Details worden geen onmogelijke puntjes
een oog of een snavel meet maar een paar pixels lijn; in plaats van daar twee of drie puntjes met aan elkaar plakkende nummers neer te zetten, laat de app ze getekend staan en richt het kind zich op de omtrek.
Het kind weet vanaf het begin wat het tekent
de hulplijnen zijn blijvende visuele aanwijzingen, dus de figuur is herkenbaar voordat het eerste puntje is verbonden en er hoeft niets geraden te worden.
Het knippen gebeurt op maat, niet op het oog
de app meet de echte booglengte van elke lijn en past een vaste drempel van 60 pixels toe, zodat de beslissing om te stippelen of te tekenen op alle werkbladen dezelfde is.
De omtrek blijft uit één stuk
de fragmenten waarin een lijn uiteenvalt wanneer ze een andere kruist, worden weer samengevoegd, zodat het silhouet één lange lijn is die helemaal wordt gestippeld.
Nummering die niet springt
de punten worden genummerd door steeds het dichtstbijzijnde onbezochte punt na het vorige te nemen, te beginnen linksboven, zodat de reeks vlak langs de lijn loopt.
Schone werkbladen zonder bijwerken
de haartjes van het verdunnen worden weggesnoeid en lijnen van minder dan 24 pixels worden als ruis weggegooid, zodat er geen punten in het niets blijven hangen.
Altijd leesbare cijfers
elk cijfer staat van het punt af naar de buitenkant van de figuur en heeft een witte halo erachter, zodat het niet verdwijnt onder de hulplijn of een ander cijfer.
Meer detail met de leeftijd, zonder duidelijkheid te verliezen
op de hogere niveaus tekent de AI meer binnenlijnen, en de grote worden gestippeld terwijl de kleine hulplijnen blijven.

Schrijf een idee met een gezicht (“een uil”, “een clownvis”) en let op hoe het oog getekend is en de omtrek gestippeld. Een account aanmaken is gratis.