aiRentVerlenging van 5 jaar en opzeg van 6 maanden bij huur: wat verandert er (en wat niet) sinds 15 november 2026
Team van aiRentGeschreven met AI-ondersteuning19 min. leestijdKort samengevat
- Het Real Decreto-ley 28/2026 van 6 oktober (BOE-A-2026-20822) voorzag in de vervanging van de jaarlijkse verlengingen van artikel 10 LAU door stilzwijgende en verplichte verlengingen van vijf jaar (zeven als de verhuurder een rechtspersoon is), in de verlenging van de opzegtermijn van de verhuurder van vier naar zes maanden en in de verplichting om de huurder te vergoeden wanneer de verhuurder niet verlengt.
- De inwerkingtreding was vastgelegd op 15 november 2026, maar de Diputación Permanente van het Congres heeft het op 12 november 2026 ingetrokken (34 stemmen voor en 35 tegen, volgens de telling van Infobae). Zoals Civio opmerkt: "de norm is nooit van kracht geworden".
- Daarom blijft de opzegtermijn van de verhuurder vier maanden en blijft de stilzwijgende verlenging per jaarlijkse termijn tot maximaal drie jaar, overeenkomstig artikel 10.1 LAU in de redactie van artikel 3.Ocho van het Real Decreto-ley 29/2026 —dat wel op dezelfde dag werd bekrachtigd—.
- Wat je nu al raakt: de buitengewone verlenging met maximaal twee extra jaar op verzoek van de huurder (vijfde slotbepaling van RDL 29/2026) en de limiet van 2 % op huurindexeringen zonder akkoord tot 31 december 2027 (zesde slotbepaling).
- Het opzegvenster verdwijnt onderweg niet: in een portefeuille van 1 tot 20 panden heeft elk contract zijn eigen uiterste datum, en wie die mist, ketent het contract nog een volledig jaar vast.
Als je woningen of lokalen verhuurt, waren deze vier weken een ongewoon normatief heen-en-weer: een decreet gepubliceerd op 7 oktober, met aangekondigde werking vanaf 15 november, drie dagen voor de toepassing ingetrokken. Dit artikel brengt orde in wat het Real Decreto-ley 28/2026 zei, wat vervallen is, welk opzeg- en verlengingsregime vandaag echt geldt en hoe je de uiterste datum van elk contract in je portefeuille herberekent. Het is precies het werk dat aiRent automatiseert, de toepassing van AIsToHire voor het beheer van huurcontracten en indexering van huurprijzen op basis van de IPC, die de werkelijke vervaldatum van elk contract berekent en je waarschuwt voordat het opzegvenster sluit.
Wat zei het Real Decreto-ley 28/2026 over de verlenging van 5 jaar en de opzeg van 6 maanden?
RDL 28/2026 wijzigde één enkel artikel —artikel 10 van de Ley 29/1994 de Arrendamientos Urbanos— om de stilzwijgende verlenging van de huur van de hoofdverblijfplaats om te zetten in lange, verplichte cycli. Letterlijk: "het contract wordt stilzwijgend en verplicht verlengd met opeenvolgende termijnen van vijf jaar, of zeven jaar indien de verhuurder een rechtspersoon is", en de opzegtermijn voor niet-verlenging werd zes maanden voor de verhuurder en bleef twee maanden voor de huurder (tekst in het BOE, gepubliceerd op 7 oktober 2026).
Het meest besproken onderdeel was de vergoeding. Wanneer de verhuurder geldig meedeelde dat hij niet verlengde, moest hij de huurder het hoogste van deze twee bedragen betalen:
- Twaalf maandbedragen, berekend volgens de bovengrens van de individuele range van de woning in het staatssysteem van referentieprijzen voor huur.
- Eén maandbedrag per jaar dat de huurder in de woning had gewoond, waarbij periodes korter dan een jaar naar maanden en periodes korter dan een maand naar dagen werden verrekend.
Als in het staatssysteem van referentie geen individuele waarde kon worden verkregen, werden de bedragen berekend op de maandelijkse huur die gold op de datum van de mededeling. De vergoeding werd betaald op het moment van de oplevering van de woning.
Het artikel zelf somde vijf oorzaken op die de vergoeding uitsloten, en eiste dat ze "uitdrukkelijk, gedetailleerd en schriftelijk in de opzegkennisgeving" werden vermeld:
- Behoefte aan de woning door de verhuurder als natuurlijke persoon, voor zichzelf of voor verwanten tot de tweede graad, of voor de echtgenoot bij scheiding, echtscheiding of nietigheid (met recht van de huurder op vergoeding als de woning niet binnen drie maanden werd betrokken).
- Dat de huurder de woning niet meer dan zes maanden van de twaalf voorafgaande aan de kennisgeving had bewoond, zonder gegronde reden.
- Dat de huurder in dezelfde gemeente een andere geschikte woning in volle eigendom of met een zakelijk gebruiksrecht ter beschikking had.
- Dat de partijen een nieuw contract voor huur van een hoofdverblijfplaats sloten.
- Dat de huurder een aantoonbaar aanbod weigerde voor een nieuw contract, gedaan binnen de opzegtermijn, op voorwaarde dat dat aanbod vijf (of zeven) jaar verblijf garandeerde en de huur voldeed aan artikel 17.6 LAU.
Het is goed dit detail te onthouden: rechtspersonen hadden geen toegang tot de uitsluiting wegens behoefte aan de woning. Voor een patrimoniumvennootschap met vier appartementen betekende niet verlengen in de praktijk altijd vergoeden.

Treedt het op 15 november 2026 in werking? Nee: het Congres heeft het op 12 november ingetrokken
Het treedt niet in werking. Op 12 november 2026 stemde de Diputación Permanente van het Congres over de twee woondecreten die op 6 oktober waren goedgekeurd: ze bekrachtigde het Real Decreto-ley 29/2026 en trok het Real Decreto-ley 28/2026 in, dat van de verlengingen van vijf en zeven jaar. Volgens de telling van Infobae kwam RDL 29/2026 erdoor met 35 stemmen voor en 34 tegen, en viel RDL 28/2026 met 34 voor en 35 tegen, met de tegenstem van PP, Vox, Junts en PNV.
Omdat de inwerkingtreding was uitgesteld tot 15 november, werd het decreet op geen enkel moment toegepast: er is geen tussenperiode van gelding die door het nieuwe regime geconsolideerde situaties heeft doen ontstaan. Civio vat het samen: "de norm is nooit van kracht geworden".
Het is niet de eerste keer in deze zittingsperiode. De geconsolideerde tekst van de Ley de Arrendamientos Urbanos vermeldt dat de wijzigingen van artikel 10 die zijn ingevoerd door de Reales Decretos-leyes 26/2026 en 27/2026 van 29 september zonder effect bleven door twee besluiten van 2 oktober 2026 die de intrekkingsakkoorden van het Congres publiceerden. De decreten 28/2026 en 29/2026 waren precies de herbekrachtiging van dat pakket, een week later. Van die tweede poging heeft slechts een van de twee het overleefd.
Vanuit de Diputación Permanente beschuldigde minister Pablo Bustinduy PP, Vox en Junts ervan te beletten dat vijf miljoen huurders 4.341 euro besparen (Infobae, 12 november 2026). Aan de andere kant verdedigde PNV-parlementslid Maribel Vaquero dat de automatische verlenging onzekerheid veroorzaakte en het huuraanbod zou verminderen (Moncloa.com, 12 november 2026).
Verwacht regime versus regime dat echt van toepassing is: de tabel die je nodig hebt
Wat vanaf vandaag geldt, is artikel 10 LAU in de redactie van artikel 3.Ocho van RDL 29/2026, met werking vanaf 8 oktober 2026: opzegtermijn van vier maanden en jaarlijkse verlengingen tot drie jaar. Deze tabel zet de twee versies tegenover elkaar zodat je niet blijft hangen bij degene die in de krantenkoppen circuleerde.
| Element | RDL 28/2026 (ingetrokken, nooit van kracht) | Vandaag toepasselijk regime (art. 10 LAU, RDL 29/2026) |
|---|---|---|
| Verlenging na de minimumtermijn | Opeenvolgende termijnen van 5 jaar (7 als de verhuurder een rechtspersoon is) | Jaarlijkse termijnen tot maximaal 3 jaar extra |
| Opzegtermijn van de verhuurder om niet te verlengen | 6 maanden | 4 maanden |
| Opzegtermijn van de huurder | 2 maanden | 2 maanden |
| Vertrek van de huurder tijdens de verlenging | Niet voorzien als jaarlijkse bevoegdheid | Kan niet verlengen door 1 maand voor het einde van elk jaar op te zeggen |
| Vergoeding bij niet verlengen | Ja: het hoogste van 12 maandbedragen of 1 maandbedrag per verblijfsjaar | Niet voorzien |
| Vrijwillige verlenging na opzegging | Niet minder dan 5 of 7 jaar | Contractvrijheid |
| Buitengewone verlenging wegens kwetsbaarheid | Tot 1 jaar (grote eigenaar) | Tot 1 jaar (grote eigenaar), art. 10.2 LAU |
| Buitengewone verlenging in gespannen zone | Jaarlijks, tot 3 jaar, voorrang | Jaarlijks, tot 3 jaar, art. 10.3 LAU |
| Toepassingsgebied | Alleen hoofdverblijfplaats | Alleen hoofdverblijfplaats |
Twee praktische lezingen van de tabel. De eerste: als je in je agenda "opzeggen met zes maanden" had genoteerd, ga dan terug naar vier maanden, maar met meer marge opzeggen maakt de mededeling nooit ongeldig —de termijn is een minimum—. De tweede: niets hiervan raakt bedrijfslokalen of seizoenshuur, die worden beheerst door wat is overeengekomen en door titel III van de LAU; artikel 10 geldt uitsluitend voor de hoofdverblijfplaats.
Welke opzegtermijn moet ik geven om een woninghuur niet te verlengen?
Vier maanden voor de vervaldatum van het contract of van het lopende verlengingsjaar, als je de verhuurder bent; twee maanden als je de huurder bent. Zo bepaalt het geldende artikel 10.1 LAU het: als geen van beide partijen tijdig opzegt, "wordt het contract verplicht verlengd met jaarlijkse termijnen tot maximaal drie jaar extra".
De rekenformule is eenvoudig, en daarom mislukt ze door onoplettendheid en niet door moeilijkheid:
Uiterste opzegdatum (verhuurder) = vervaldatum − 4 maanden
Uiterste opzegdatum (huurder) = vervaldatum − 2 maanden
Uiterste datum niet-verlenging tijdens verlenging (huurder) = einde van het jaar − 1 maand
Een voorbeeld met cijfers. Woningcontract ondertekend op 1 maart 2022, verhuurder natuurlijke persoon, wettelijke minimumduur van vijf jaar: de termijn van artikel 9.1 loopt af op 28 februari 2027. De uiterste datum om de niet-verlenging mee te delen is 28 oktober 2026 —al voorbij—. Als ze niet is meegedeeld, wordt het contract verlengd tot 28 februari 2028, en sluit het volgende venster op 28 oktober 2027.

Hoe je de uiterste opzegdatum van elk contract stap voor stap herberekent
Voor elk contract heb je vier gegevens en een aftrekking nodig: begindatum, aard van de verhuurder (natuurlijk of rechtspersoon), reeds verbruikte verlengingen en datum van de laatste herziening van de vervaldatum. Daarmee krijg je de werkelijke vervaldatum en trek je de vier maanden opzegtermijn eraf.
- Zoek de begindatum en de overeengekomen duur. Als de overeengekomen duur korter is dan vijf jaar (zeven bij een verhuurder rechtspersoon), wordt het contract verplicht jaarlijks verlengd tot dat wettelijke minimum van artikel 9.1 LAU is bereikt. De relevante vervaldatum is die van het wettelijke minimum, niet die van de in het contract geschreven duur.
- Bepaal of je al in de stilzwijgende verlenging van artikel 10.1 zit. Als het wettelijke minimum is vervuld en niemand heeft opgezegd, zit je in jaarlijkse verlengingen met een plafond van drie jaar. Noteer hoeveel jaren je al hebt verbruikt: dat bepaalt hoeveel vensters je nog hebt.
- Bereken de vervaldatum van het lopende jaar. Het is de verjaardag van de vervaldatum van het wettelijke minimum, niet die van het oorspronkelijke contract.
- Trek vier maanden af. Dat is je werkelijke uiterste opzegdatum voor deze cyclus. Als het resultaat al voorbij is, wordt het contract met nog een jaar vastgeketend en is je volgende kans twaalf maanden later.
- Controleer of de huurder de buitengewone verlenging van twee jaar kan vragen van de vijfde slotbepaling van RDL 29/2026 of een van die van artikel 10.2 en 10.3 LAU. Als dat kan, kan je opzegging geldig zijn en je toch de woning niet terugkrijgen op de geplande datum.
- Documenteer de kennisgeving aantoonbaar en bewaar het ontvangstbewijs. De wet eist geen concrete vorm voor de opzegging, maar het bewijs ervan beslist een geschil.
Als je portefeuille uit drie appartementen bestaat, is dit een namiddag met een rekenblad. Als het er vijftien zijn en je daarbovenop als vastgoedbeheerder tientallen contracten van anderen beheert, is het risico niet dat je de aftrekking verkeerd doet: het is niet naar de kalender kijken in de juiste maand.
Wat gebeurt er als ik te laat opzeg? De kost van het missen van het opzegvenster
Als de verhuurder de niet-verlenging met minder dan vier maanden vooruitzicht meedeelt, heeft de mededeling geen effect voor die vervaldatum en wordt het contract verplicht met nog een jaar verlengd, overeenkomstig artikel 10.1 LAU. Er is geen sanctie of vergoeding, maar wel een heel concrete kost: twaalf maanden extra bezetting onder dezelfde voorwaarden van het lopende contract.
De kettinggevolgen van die onoplettendheid zijn doorgaans drie:
- Je verliest de geplande operatie: de verkoop met leeg pand, de renovatie, de intrek van een familielid of de herplaatsing op de markt.
- Je sleept de oude huur mee: tijdens de verlenging blijven de voorwaarden van het lopende contract gelden, met de indexeringsregels die je al had. Nu de huur in Spanje in oktober 2026 5,6 % jaar-op-jaar stijgt, tot 15,1 €/m², volgens het rapport over huurprijzen van idealista gepubliceerd op 3 november 2026, is dat verschil niet anekdotisch.
- Je opent de deur naar nieuwe verlengingen: elk jaar dat verstrijkt, is een extra kans dat de regelgeving verandert, dat in je gemeente een gespannen woningmarktzone wordt aangewezen of dat de huurder voldoet aan de voorwaarden voor buitengewone verlenging.
En omgekeerd: opzeggen vóór de uiterste datum is altijd veilig. De wettelijke termijn is een minimale vooruitzichttermijn, geen aan beide kanten gesloten venster.
Wat wel geldt en je raakt: buitengewone verlenging van twee jaar en limiet van 2 %
Ook al zijn de verlengingen van vijf jaar gevallen, het Real Decreto-ley 29/2026 werd wel bekrachtigd en bevat twee maatregelen die de planning van elke huurportefeuille direct bepalen: een buitengewone verlenging van maximaal twee jaar op verzoek van de huurder en een grens aan de jaarlijkse huurindexering.
Buitengewone verlenging van maximaal twee jaar (vijfde slotbepaling van RDL 29/2026). Ze geldt voor contracten voor de hoofdverblijfplaats die van kracht zijn bij de inwerkingtreding van het decreet en waarvan de verplichte verlengingsperiode van artikel 9.1 vóór 31 december 2028 afloopt, of waarvan de stilzwijgende verlenging van de artikelen 10.1 en 10.2, of de stilzwijgende hernieuwing van artikel 1566 van het Código Civil afloopt. Voorwaarden en grenzen, volgens de tekst van het decreet in het BOE:
- De huurder moet zijn betalingen op orde hebben en dat maandelijks tijdens de acht voorafgaande maanden zijn geweest.
- De verlenging is per jaarlijkse termijn, tot twee extra jaar, met behoud van de voorwaarden van het lopende contract.
- Het verzoek moet verplicht worden aanvaard, tenzij er een andere afspraak tussen de partijen is, een nieuw contract wordt gesloten, of de verhuurder binnen de termijnen van artikel 9.3 LAU de behoefte om de woning te betrekken voor zichzelf of zijn verwanten heeft meegedeeld, met een echte en aangetoonde reden.
- Ze geldt niet als verhuurder en huurder overeenkomen te hernieuwen of een nieuw contract te sluiten met een huur die minstens 5 % lager ligt dan de geldende.
- Ze is onverenigbaar met de verlenging van artikel 10.3 LAU (gespannen zone), die met voorrang geldt.
Grens aan de jaarlijkse huurindexering (zesde slotbepaling van RDL 29/2026). Voor contracten waarvan het indexeringsjaar tussen de inwerkingtreding van het decreet en 31 december 2027 vervalt, kan de huurder de indexering onderhandelen met twee regels: als de huur al de maximumgrens van de toepasselijke prijs volgens het systeem van referentieprijsindexen overschrijdt, is er geen enkele verhoging; in de overige gevallen beslist het nieuwe akkoord en mag de verhoging bij gebrek aan akkoord niet meer dan 2 % bedragen.
Die limiet bestaat naast de gewone indexeringsindex. De IRAV, de referentie-index voor woninghuur die het INE publiceert voor contracten gesloten na de Ley 12/2023, stond op 2,54 % met de gegevens van september 2026, gepubliceerd op 14 oktober, zijn hoogste punt sinds de publicatie begon (uitleg over de nieuwe index op Fotocasa). Anders gezegd: als er geen schriftelijk akkoord is, daalt het praktische plafond van veel herzieningen van 2027 van 2,54 % naar 2 %.
Waarom dit kan terugkomen: de vervalkalender 2027-2030
De preambule van RDL 28/2026 zelf legt de achterliggende reden uit: de contracten gesloten na het Real Decreto-ley 7/2019 hebben vanaf 2024 hun minimumtermijn van vijf jaar bereikt en zitten voor het overgrote deel in stilzwijgende verlenging. Die verlenging raakt in 2027 uitgeput voor de eerste en, voor die gesloten tussen 2019 en 2022 —het grootste volume lopende contracten—, tussen 2027 en 2030.
Die muur van vervaldata verschuift niet omdat een decreet is gevallen. Het betekent twee dingen voor wie huur beheert:
- De normatieve druk op de duur van de contracten zal blijven, in een of andere juridische vorm, omdat de vervalkalender is wat hij is.
- Tussen 2027 en 2030 stapel je in een kleine portefeuille meerdere opzegvensters op die in verschillende maanden vervallen en die zonder enige melding van het systeem aankomen: het contract rinkelt niet en de bank belt je niet.
Daar komt de prijsverwachting bij: volgens een prognose van Solvia, overgenomen door idealista op 11 november 2026, stijgt de huur met 5 % tot 8 %, met pieken van meer dan 10 % in sommige zones. Elk gemist opzegvenster wordt dus betaald tegen de marktprijs van het volgende jaar.

Hoe je de opzeggingen van een portefeuille van 1 tot 20 panden beheert zonder vensters te missen
De werkwijze die in kleine portefeuilles werkt, is niet de norm uit het hoofd leren, maar elk contract omzetten in drie bewaakte data: werkelijke vervaldatum, uiterste opzegdatum en herzieningsdatum van de huur. Als die drie data zijn berekend en zichzelf melden, is de normatieve wijziging geen schok meer maar een parameter.
Een minimale routine, die in een ochtend per portefeuille past:
- Inventaris: een fiche per contract met begin, overeengekomen duur, aard van de verhuurder, verbruikte verlengingen en overeengekomen indexeringsindex.
- Automatische afleiding van data: werkelijke vervaldatum van de lopende cyclus, min vier maanden voor de opzegging, plus de datum van het huurherzieningsjaar.
- Melding met eigen vooruitzicht: een herinnering op de uiterste dag volstaat niet. Je hebt marge nodig om op te stellen en aantoonbaar te betekenen.
- Herziening na elke normatieve wijziging: als een hervorming de opzegtermijn verschuift, veranderen alle uiterste data van de portefeuille op dezelfde dag. Ze met de hand herberekenen, contract per contract, is waar de vergetelheden ontstaan.
Dat is wat aiRent doet, de toepassing van AIsToHire voor verhuurders, huurders-kmo's en kleine vastgoedbeheerders die met traditionele langetermijnhuur werken. Het houdt de fiche van elk contract bij met zijn vervaldata en verlengingen, stuurt meldingen van sleuteldata met de vooruitzichttermijn die je instelt, berekent de huurindexering wanneer de jaarlijkse herziening aan de beurt is met het officiële cijfer van het INE en genereert de kennisgevingsbrief aan de huurder, en bereidt de documentatie voor de waarborgdeponering bij de bevoegde regionale instantie voor. De wettelijke indexeringsregels worden precies daarom up-to-date gehouden omdat ze, zoals je net las, van de ene maand op de andere veranderen. Je kunt het bekijken op de pagina over beheer van huurcontracten, waarborgen en huurherzieningen op basis van de IPC.
Veelgestelde vragen over de verlenging en opzeg van huur
Moet ik uiteindelijk met 4 of met 6 maanden opzeggen om de huur niet te verlengen?
Met vier maanden. De opzegtermijn van zes maanden stond in het Real Decreto-ley 28/2026, dat de Diputación Permanente van het Congres op 12 november 2026 introk, drie dagen vóór de geplande inwerkingtreding. Het toepasselijke artikel 10.1 LAU behoudt vier maanden voor de verhuurder en twee maanden voor de huurder.
Gelden de automatische verlengingen van 5 jaar voor mijn huurcontract?
Nee. De stilzwijgende en verplichte verlengingen van vijf jaar (zeven bij een verhuurder rechtspersoon) zijn nooit van kracht geworden, omdat het decreet dat ze invoerde vóór 15 november 2026 werd ingetrokken. Je contract wordt verlengd per jaarlijkse termijn tot maximaal drie jaar extra.
Moet ik de huurder vergoeden als ik zijn contract niet verleng?
Nee, met de vandaag toepasselijke regelgeving bestaat die verplichting niet. De vergoeding van twaalf maandbedragen (of één per verblijfsjaar) maakte deel uit van het ingetrokken RDL 28/2026. Iets anders is dat de huurder een buitengewone verlenging kan vragen die je wel moet aanvaarden.
Ik heb in oktober 2026 opgezegd in de veronderstelling dat er later een vergoeding zou zijn. Blijft mijn mededeling gelden?
Als de mededeling geldig en met de minimale vooruitzichttermijn van vier maanden voor de vervaldatum is gedaan, blijft ze werkzaam: het toepasselijke regime is dat van artikel 10.1 LAU, dat geen vergoeding voor niet-verlenging kent. RDL 28/2026 voorzag in een overgangsregime voor die mededelingen, maar doordat het is ingetrokken heeft het geen enkel effect. Als jouw geval nuances heeft —aangevraagde buitengewone verlenging, gespannen zone, grote eigenaar— raadpleeg dan een advocaat.
Wat gebeurt er als ik de uiterste opzegdatum overschrijd?
Het contract wordt verplicht met nog een jaar verlengd onder dezelfde voorwaarden en je volgende opzegvenster opent twaalf maanden later. Er is geen boete, maar je verliest een jaar beschikbaarheid van het pand en behoudt de oude huur.
Geldt dit ook voor bedrijfslokalen en garages?
Nee. Artikel 10 LAU regelt de verlenging van de huur van de hoofdverblijfplaats. Bedrijfslokalen, apart verhuurde garages en seizoenshuur worden beheerst door wat is overeengekomen en door het huurregime voor ander gebruik dan wonen, met eigen regels voor duur, opzegging en waarborg (twee maandbedragen bij ander gebruik dan wonen, tegenover één bij wonen).
Hoeveel mag ik de huur verhogen bij de herziening van 2027?
Als de indexering overeenkomt met een jaar dat vóór 31 december 2027 vervalt en er geen nieuw akkoord met de huurder is, mag de verhoging niet meer dan 2 % bedragen, volgens de zesde slotbepaling van het bekrachtigde RDL 29/2026. En als de huur al de toepasselijke maximumgrens volgens het systeem van referentieprijsindexen overschrijdt, is er geen enkele verhoging.
Kan een norm zoals RDL 28/2026 opnieuw worden goedgekeurd?
Het is mogelijk: de Reales Decretos-leyes 26/2026 en 27/2026 werden op 2 oktober 2026 ingetrokken en vier dagen later opnieuw goedgekeurd als 28/2026 en 29/2026. De preambule van het decreet zelf plaatst het grootste deel van de contractvervaldata tussen 2027 en 2030, dus de druk om over de duur van huurcontracten te legifereren verdwijnt niet met deze stemming.
Conclusie: de norm verandert, je data berekenen zichzelf niet
In iets meer dan zes weken heeft het verlengingsregime van de huur in Spanje twee parlementaire intrekkingen en één herbekrachtiging doorgemaakt. Het enige stabiele in dat hele traject was wat elke verhuurder en elke vastgoedbeheerder moet doen: weten welke dag elk contract afloopt, welke dag zijn opzegvenster sluit en welke index en welk plafond gelden bij de volgende huurherziening. Die drie data trekken zich van krantenkoppen niets aan en, als je ze mist, kosten ze een jaar.
aiRent, de app voor traditionele huur van AIsToHire, is precies daarvoor gebouwd: fiche van elk contract, vervaldata en verlengingen, meldingen van sleuteldata met de vooruitzichttermijn die je bepaalt, huurindexering met het officiële cijfer van het INE en een kennisgevingsbrief aan de huurder klaar om te versturen, plus de voorbereiding van de waarborgdeponering bij de regionale instantie. Het werkt ook in huurdersmodus, om te controleren of de verhoging die ze je vragen die is die de wet bepaalt. Begin met je contracten te registreren in de tool voor berekening van huurindexering en beheer van huurvervaldata en laat de kalender je waarschuwen voordat de termijn sluit.
Dit artikel is algemene informatie over huurregelgeving op 12 november 2026 en vervangt niet het juridisch advies van een professional over een concreet contract.
Registreer je huurcontracten in aiRent en laat het de werkelijke vervaldatum en de uiterste opzegdatum van elk contract berekenen, met automatische melding voordat het venster sluit.
Registreer je huurcontracten in aiRent en laat het de werkelijke vervaldatum en de uiterste opzegdatum van elk contract berekenen, met automatische melding voordat het venster sluit.Lees verder
Alle artikelen bekijken →
Hoeveel je de huur mag verhogen in 2026: de IRAV, de CPI en het plafond dat echt bepaalt

Waarom je autoverzekering in 2026 is gestegen: gemiddelde premie van 1.412 € en historisch record

Ruziemaken via WhatsApp of het in persoon bespreken: wat de wetenschap zegt over relatieconflicten via berichten
